Η προσήκουσα τήρηση ιατρικού αρχείου
A. Πρόλογος
Scripta manent verba volent. H ρωμαϊκή αυτή ρήση βρίσκει εφαρμογή και στο ιατρικό δίκαιο. Ο ιατρός πρέπει να τηρεί σημειώσεις γιατί είναι αδύνατο να θυμάται τις προφορικές απαντήσεις των ασθενών κατά το στάδιο της διάγνωσης. Ένας γερμανός ιατρός δημόσιου νοσοκομείου εξετάζει ανά μέσο όρο 3.500 ασθενής το τρίμηνο, γεγονός που καθιστά αδύνατη την απομνημόνευση του ιστορικού αλλά και των μέτρων θεραπείας που αυτός έχει λάβει. Την μνημονική αυτή ανεπάρκεια του ανθρώπινου εγκεφάλου καλείται να καλύψει ο ιατρικός φάκελος, ο οποίος επιτυχώς έχει χαρακτηριστεί από το γερμανικό Ακυρωτικό ως «στήριγμα μνήμης»1 του ιατρού. Βέβαια ο ιατρικός φάκελος μπορεί να συμβάλλει πέρα από τη διάγνωση και θεραπεία και στην εκπλήρωση λογοδοσίας που έχει ο ιατρός απέναντι στον ασθενή αλλά και στην θεραπευτική έρευνα και αποκάλυψη της αλήθειας και ορθής απονομής της δικαιοσύνης σε περίπτωση δικαστικού αγώνα.