skip to Main Content

Σχόλιο στην ΠρωτΝάξου 21/2015

Εισαγωγή

Με αφορμή την υπ’ αριθμόν 21/2015 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Νάξου, στις γραμμές που ακολουθούν θα εξεταστούν δύο από τα κύρια ζητήματα που ανακύπτουν στο χώρο του Αστικού Ιατρικού Δικαίου. Το πρώτο από αυτά αφορά στις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά την ΑΚ 131, η οποία εισάγει μία ειδική κατηγορία προσώπων ανίκανων προς δικαιοπραξία (Σπυριδάκης, Η Δικαιοπρακτική (Αν)ικανότητα, σ. 33. Πραγιάννη, Η Συναίνεση του Δικαιοπρακτικά Ανίκανου Ασθενούς στην Ιατρική Πράξη, σ. 72), προκειμένου να κηρυχθεί ως άκυρη η δήλωση βούλησης και πως αυτή λειτουργεί τόσο στο πλαίσιο του Αστικού Δικαίου (Μέρος Α) όσο και στο πλαίσιο του Ιατρικού Δικαίου (Μέρος Β). Το δεύτερο ζήτημα που θα εξεταστεί αφορά στην προβληματική της νομικής ισχύος δημόσιων και ιδιωτικών ιατρικών πιστοποιητικών (Μέρος Γ).

Διαβάστε Περισσότερα
Η συναίνεση του ασθενούς κατά την ιατρική και οικονομική ενημέρωση
Άρθρα - Μελέτες, Αστική Ευθύνη

Η συναίνεση του ασθενούς κατά την ιατρική και οικονομική ενημέρωση

Α. Γενικά νομικά στοιχεία για την ενημέρωση και συναίνεση του ασθενή.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Βιοιατρική (Σύμβαση του Οβιέδο 1997) που βρίσκεται σε ισχύ στην Ελλάδα, υπερισχύοντας του κοινού δικαίου (Ν. 2619/1998), ο γιατρός έχει υποχρέωση να πραγματοποιεί ιατρικές πράξεις μόνο με την συναίνεση του ασθενούς, καθώς επίσης να το πληροφορεί σχετικά με την υγεία του και το κόστος της εκάστοτε επεμβάσεως. Ειδικότερα στο άρθρο5 παρ. 1 της Σύμβασης του Οβιέδο ορίζεται ότι επέμβαση σε θέματα υγείας μπορεί να υπάρξει μόνο εφόσον ο ασθενής δώσει την ελεύθερη συναίνεση του, κατόπιν σχετικής ενημέρωσης του1. Η υποχρέωση συναίνεσης και ενημέρωσης του ασθενούς προϋπήρχε ήδη στο άρθρο 47 του Ν. 2071/1992 σχετικά με τους νοσοκομειακούς ασθενείς.

Διαβάστε Περισσότερα
Η προσήκουσα τήρηση ιατρικού αρχείου
Άρθρα - Μελέτες, Αστική Ευθύνη

Η προσήκουσα τήρηση ιατρικού αρχείου

A. Πρόλογος

Scripta manent verba volent. H ρωμαϊκή αυτή ρήση βρίσκει εφαρμογή και στο ιατρικό δίκαιο. Ο ιατρός πρέπει να τηρεί σημειώσεις γιατί είναι αδύνατο να θυμάται τις προφορικές απαντήσεις των ασθενών κατά το στάδιο της διάγνωσης. Ένας γερμανός ιατρός δημόσιου νοσοκομείου εξετάζει ανά μέσο όρο 3.500 ασθενής το τρίμηνο, γεγονός που καθιστά αδύνατη την απομνημόνευση του ιστορικού αλλά και των μέτρων θεραπείας που αυτός έχει λάβει. Την μνημονική αυτή ανεπάρκεια του ανθρώπινου εγκεφάλου καλείται να καλύψει ο ιατρικός φάκελος, ο οποίος επιτυχώς έχει χαρακτηριστεί από το γερμανικό Ακυρωτικό ως «στήριγμα μνήμης»1 του ιατρού. Βέβαια ο ιατρικός φάκελος μπορεί να συμβάλλει πέρα από τη διάγνωση και θεραπεία και στην εκπλήρωση λογοδοσίας που έχει ο ιατρός απέναντι στον ασθενή αλλά και στην θεραπευτική έρευνα και αποκάλυψη της αλήθειας και ορθής απονομής της δικαιοσύνης σε περίπτωση δικαστικού αγώνα.

Διαβάστε Περισσότερα
Back To Top